vrijdag 11 december 2009
zondag 22 november 2009
dinsdag 17 november 2009
Doppelbild
Wim Wiegmann en Hans Nieuwstraten presenteerden vanmiddag in Rotterdam hun film Berlin Doppelbild 1986-2009. Dit jaar bezochten Wiegmann en Nieuwstraten na 23 jaar opnieuw Berlijn om te kijken en te vergelijken: wat is er nog, wat is weg, wat is anders? Het dubbelbeeld is samengesteld uit materiaal uit 1986 en 2009. De film wordt vertoond in de Urban Espresso Bar. Wiegmann monteerde de scènes van toen en nu achter elkaar; je ziet ze afwisselend verschijnen op twee haaks op elkaar aangesloten wanden. Soms is er een vermakelijk droste-effect, wanneer beelden uit '86 verschijnen op een schermpje binnen de recente opnamen. Interessant voor mij als beroepsflaneur. Toch vraag ik me af wat er gebeurt als de twee video's tegelijkertijd naast elkaar zouden draaien. Ik hoop dat Wim mij dat nog een keer wil laten zien.
De Urban Espresso Bar is gevestigd aan de Botersloot 44a, op een steenworp van de Rotterdamse Centrale Bibliotheek. Sinds 2004 stelt uitbater Toine Horvers zijn kelder, de 'Sub-Urban Video Lounge', ter beschikking aan filmers en kunstenaars. Berlin Doppelbild is nog te zien t.e.m. 29 november.
Foto: Wim Wiegmann
maandag 9 november 2009
zondag 8 november 2009
Mauerchen
In Berlijn kun je in allerlei winkels 'stukjes Muur' kopen. De brokjes variëren in omvang, maar zijn meestal niet groter dan een flinke pepernoot. Vaak zijn ze gevat in een perspex houdertje, voorzien van een passende memorabele tekst. Ze hebben één vlakke zijde, bespoten met fluorescerende graffititinten: de oorspronkelijke 'West-zijde' van het brokje. Zouden we alle heilig-kruis-splinters uit alle roomse
reliekhouders aaneen lijmen, dan zou dat een woud opleveren met sequoia-achtige vegetatie. Metselen we al die stukjes Muur weer tot één geheel, dan ... Nou ja, aan de authenciteit mag worden getwijfeld. Zelf ben ik de trotse bezitter van een écht restje Muur. Ik trof het aan, na enig speurwerk, in de omgeving van de Bernauerstrasse.
Left Behind
Ik vond toch nog een still uit de film Left Behind. In het programmaboekje van het Shoot Me Filmfestival is een foto geplaatst bij de beschrijving van de film. Je ziet hierop echter niet de twee mannen uit de film. De foto toont hun gammele fietsjes, bezwijkend onder grote met steenkool gevulde zakken. Ook hier verrast de analogie met de steenkoolhakkers in kwestie (overigens net als op Courbet's schilderij, een oudere en een jongere).
maandag 26 oktober 2009
Shoot Me
Het Haagse Filmfestival Shoot Me beleefde gisteren de laatste dag. Left Behind is een korte docu van de Duitsers Andreas Gräfenstein en Fabian Daub. De film gaat over illegale steenkoolwinning in Silezië. Ik zag niet alle films binnen dit genre. Maar het is waarschijnlijk terecht dat de film werd beloond met de 'Different Angle Award'. Mannen die, moeilijk ademend, met primitief gereedschap in steenkoolwanden bikken. Hun omstandigheden zijn nog slechter dan die van, bijvoorbeeld, de Limburgse mijnwerkers een halve eeuw geleden. Ze hebben geen beschermende kleding, geen goeie attributen. Waartoe mensen in staat zijn om te overleven... Het is niet mijn wereld. Toch gaat het over het Europa van vandaag. De rauwe beelden doen sterk denken aan Courbet's Steenhouwers uit 1850, een van de belangrijkste werken binnen de 19de-eeuwse realistische stroming. Ik geloof niet dat de makers zelf zich hiervan bewust waren. Maar, het zou me niet verbazen als de éminence grise van de jury, voorzitter Emile Fallaux, dit heeft aangestipt tijdens de jurering.
Tijdens het festival fungeerde ik als huisfotograaf. Helaas heb ik geen goeie still uit de film om die vergelijking met Courbet te staven. Niet dat ik ontevreden ben over mijn fotoverslag in het algemeen. Maar, uitgerekend bij de prijsuitreiking aan Gräfenstein en Daub, maakte ik een van mijn lulligste foto's; zo ongeveer het tegengestelde van de heroïsche beelden van die steenkoolhakkers. Mijn excuus dus aan de makers: sorry jongens, jullie zijn óók helden; vanwege jullie signalering. Gefeliciteerd met de prijs!