De 15-jarige Kareltje blikt verbijsterd de wereld in. Zíjn wereld; het rijk waar de zon nooit onder ging. Dit merkwaardige terra cotta werd een half millennium geleden vervaardigd. Het is tijdelijk te bewonderen op de Erasmus-tentoonstelling in Boijmans Van Beuningen.
vrijdag 26 december 2008
Charley (v)
donderdag 25 december 2008
Harold Pinter 1930-2008
Charleys Grote Ogen
Gisteren in het Boijmans van Ex, de gadget freak. Me heerlijk geërgerd en geamuseerd, vooral bij Sjarels nieuwe 'mijnwerkers'-garderobe.
Leuk om nu eens een echt overzicht te zien van Charley Toorop. Toorops werk weerspiegelt de ontwikkelingen in de kunst in de eerste helft van de 20ste eeuw. Het eigenzinnige van Toorop zijn natuurlijk die buiten-proportionele ogen. In 1920 was Toorop voor het eerst in Parijs, waar zij in het Louvre onder de indruk moet zijn geraakt door de Fayoum-portretten. (De Fayoumschilders beschouwden de ogen van een mens waarschijnlijk als spiegels van de ziel en brachten deze extra groot aan). Op de expo zijn ook foto's en brieven uit het familie-archief te bekijken. Verder is aardig, dat ook de technische kant van de zaak wordt belicht: strijklichtfoto's, uitleg over conservering, restauratie etc. De catalogus moet ik nog lezen. Ben benieuwd wat samenstelster Marja Bosma over Toorop (en haar omgeving) vertelt.
maandag 22 december 2008
woensdag 26 november 2008
Entre les murs
De film Entre les murs van Laurent Cantet gaat deze week in de Nederlandse bioscopen draaien. Leraar en schrijver François Bégaudeau speelt zichzelf als klasseleraar van een
middelbare-schoolklas. Zijn leerlingen komen uit diverse culturen. Hun gedragingen, gekoppeld aan hun afkomst botsen voortdurend. De klas is metaforisch voor de onderwijsproblematiek in de Franse banlieus. François en zijn collega's zetten zich in om hun leerlingen zo goed mogelijk onderwijs te geven. Om zich daarbij niet te laten ontmoedigen zoeken ze elkaars steun en advies. Zo besluit François Anne Frank in plaats van Voltaires Zadig klassikaal te lezen, omdat de opvattingen van Anne wellicht beter aansluiten bij de gedachtewereld van zijn leerlingen. François' flexibele opstelling haalt het beste in zijn leerlingen boven. Als het een jongen maar niet lukt een opstel te schrijven, mag hij in plaats daarvan een fotoreportage maken. Zo ontdekt hij zijn onvermoede talent. Hoewel de leerlingen geestig en inspirerend zijn, kunnen zij door hun moeilijke gedrag het enthousiasme van hun leraar onderuithalen. Ondanks zijn kwetsbare positie deinst de leraar er niet voor terug met zijn leerlingen in discussie te gaan. François' eerlijkheid verrast hen vaak op positieve wijze, maar zijn opvattingen over omgangsvormen en ethiek stellen zij voortdurend op de proef. Vaak is het of de kijker er zelf bij is, en de leraar vanuit de bioscoopzaal te hulp wil schieten als hij zich in een penibele situatie bevindt. Binnen het genre is de film een waardige opvolger van het veelgeprezen Être et avoir (Nicolas Philibert, 2002)
(Dit stukje verscheen ook in 8Weekly nav het Leids Film Festival, begin deze maand)