Roy Villevoye Detours

In de beeldende kunst lijkt de afgelopen jaren een niet te stuiten trend ingezet. Kunstenaars houden zich meer dan ooit bezig met de verschillende opvattingen en gebruiken in de verschillende culturen. Daarbij gaat het vooral om de perceptie over en weer: hoe begrijpt de ene cultuur de andere; hoe ontstaat onbegrip en misverstand? En, wat zijn de overeenkomsten? Sinds de Parijse tentoonstelling Les Magiciens de la Terre (1989) wordt het discours binnen de internationale kunstwereld in deze richting steeds verder aangescherpt. Eén van de hoogtepunten tot nu toe is Ai Weiwei’s huzarenstukje: vorig jaar bezorgde hij duizend Chinezen een cultuurshock door ze een paar weken in Kassel te laten rondlopen.

Roy Villevoy was altijd al gepreoccupeerd door kleur. Zijn tweede solo expo na 1992 in Boijmans Van Beuningen consolideert die preoccupatie. In vroegere schilderijen en installaties komen kleuranalyses wel meer naar voren, dan in foto’s en films van de laatste jaren. Het lijkt erop dat Villevoye door zijn reizen naar Papua zich allengs meer is gaan bezighouden met de essentie van het dagelijkse leven in het oerwoud. Niet dat die essentie hapklaar wordt opgediend. Je blijft je verbazen, en niet in de laatste plaats over je eigen vooroordelen. De vroegere antropologische films over voormalig Nederlands Nieuw-Guinea vertroebelen de blik op de huidige omstandigheden. Slechts langzaam kom je tot het besef dat ook in dit deel van de wereld de tijd niet heeft stil gestaan. En dat heeft noch met teloorgang, noch met vooruitgang te maken. Roy Villevoye Detours is nog te zien tot 10 augustus.

Johnny Griffin 1928-2008

Johnny Griffin solo

Hadrianus in Londen

Het British Museum toont Hadrianus, de mensch achter de keizer/god. Luister naar het gesprek van Guardian's Jon Dennis met Thorsten Opper, curator van de tentoonstelling. De foto hierbij betreft de vorig jaar in Turkije door Leuvense archeologen uitgegraven Hadrianus-kop. De kop is onderdeel van een standbeeld, waarvan ook een been en een (geschoeide) voet is teruggevonden. De sandaal aan Hadrianus' voet duidt erop dat dit beeld tijdens zijn leven vervaardigd is. Na hun overlijden werden de Romeinse keizers blootvoets afgebeeld. De foto's die de Belgen maakten tijdens het uitgraven, tonen prachtige détails. Alles is nu in Londen te zien.

Hadrianus op Wikipedia

Friday Nite JAZZZzzz

Thelonious Monk Quartet: 'Round Midnight, Noorwegen 1966

2008 Biennale of Sydney

Op de website van de biennale in Sydney verschijnen af en toe vodcasts met informatie over de kunstwerken of korte filmpjes met de kunstenaars zelf aan 't woord.

Op de foto: Dan Perjovschi

Hans Teeuwen doet Miles

Hans Teeuwen

Murakami en de paradox van het 'lopen'

Sinds enige tijd weet ik dat - de door mij overigens hooggewaardeerde - Midas Dekkers ongelijk heeft, als hij zegt dat joggen tijdverspilling is. Tuurlijk, soms is 't moeilijk de stoute sportschoenen aan te trekken en het huis daadwerkelijk te verlaten. Maar, je krijgt er iets voor terug, dat het de moeite waard maakt. Cultschrijver Haruki Murakami (1949) jogt al bijna dertig jaar. Rond zijn dertigste verkocht hij zijn jazz-club. Om zijn lichamelijke conditie te verbeteren ging hij hardlopen. Al lopende concludeerde hij, dat hij moest gaan schrijven. Sindsdien schijnt de ene bezigheid niet zonder de andere te kunnen. Op 29 juli verschijnt bij Knopf What I Talk About When I Talk About Running.

Een citaat: No matter how much long-distance running might suit me, of course there are days when I feel kind of lethargic and don’t want to run. Actually, it happens a lot. On days like that, I try to think of all kinds of plausible excuses to slough it off. Once, I interviewed the Olympic running Toshihiko Seko, just after he retired from running and became manager of the S&B company team. I asked him, “Does a runner at your level ever feel like you’d rather not run today, like you don’t want to run and would rather just sleep in?” He stared at me and then, in a voice that made it abundantly clear how stupid he thought the question was, replied, “Of course. All the time!”

Murakami's website