maandag 28 januari 2008
Dupuy & Berberian
Guerín
Als ik terugdenk aan de Venetiaanse Biennale 2007, verschijnt - o.a. - Guerin’s installatie op m’n netvlies. Dat werk was de opmaat voor zijn film En la ciudad de Sylvia. Vandaag assisteer ik mijn vriend G. als fotograaf bij zijn interview op het IFFR.
De Barcalonees José Luis Guerín spreekt nauwelijks Engels. Het gesprek gaat dus in het Spaans. Helaas kan ik dat niet zo goed volgen. Tegen het einde van het interview wissel ik nog wat woorden in het Frans. Guerín heeft van G. mijn kunsthistorische kant begrepen. Hij vertelt mij over zijn liefde voor Saenredam's kerkinterieurs. Ook noemt hij de Deen Hammershoi (1864-1916). Gezien Guerin's uitgekiende composities, verbaast me zijn voorkeur voor Saenredam niet; Hammershoi kende ik niet, maar als ik hem thuis google zie ik dat Guerín is geïnspireerd door diens poëtische mise en scène en ook weer door diens composities.
En la ciudad de Sylvia gaat over ‘De Onbereikbare Liefde’. Er is een directe analogie naar Dante en zijn Beatrice en naar Petrarca’s Laura.
vrijdag 11 januari 2008
Spannende spuitwijn
Soms is commercie amusant. Voor iedereen die van Hitchcock, Scorsese en van Spaanse spuitwijn houdt: Martin Scorsese maakte een reclamefilmpje in opdracht van Freixenet.
Scorsese's technicolor beelden zijn in dit filmpje even belangrijk als de muziek van Hitch's vaste componist Bernard Hermann. Scorsese roept echte suspense à la Hitchcock op. (Nostalgisch) leuk en spannend. Een perfecte hommage aan Hitch én aan Hermann!
(Natuurlijk ook op groter fromaat op YouTube. Zoek dat zelf maar op. Indien gewenst nagesynchroniseerd in het Spaans of in het Catalaans).
dinsdag 8 januari 2008
The Fourth Plinth
In 1841 situeerde architect Charles Barry een sokkel in de vierde plint - om helemaal precies te zijn: in de noord-westhoek - van het Trafalgar Plein. Deze sokkel zou het standbeeld moeten torsen van vorst William IV. Dat is er nooit van gekomen. Onenigheid over geld en welke monarch of heldhaftige militair het meest in aanmerking kwam om op het voetstuk te worden gehesen rommelde voort tot 1999! Vanaf dat jaar zorgt de Royal Society of Arts ervoor dat er regelmatig werk van hedendaagse kunstenaars op de sokkel wordt geplaatst. Zodoende wordt de leegte na anderhalve eeuw eindelijk opgevuld.
Vandaag is de short list gepresenteerd van de kunstenaars, die het komend jaar in aanmerking komen. Kijk naar de lijst met o.a. Tracy Emin, Yinka Shonibare en 
Foto: James O Jenkins/Bolton and Quinn Ltd
Het meest bijzondere werk van de afgelopen jaren vind ik dat van de beeldhouwer Quinn. Hij maakte een 
Foto: Dan Chung
Guardian Unlimited over The Fourth Plinth
zaterdag 5 januari 2008
El Hema
vrijdag 4 januari 2008
Andy Warhol
Op de valreep bezocht ik met vriend W. de Warholtentoonstelling in het 'Stijdelijk' te A.
Lüthi reageert vooral op de formele kant van het werk en ziet Warhol's vormentaal als diens antwoord op het abstract modernisme. Lüthi wil aantonen dat deze aanpak niet heeft geleid tot de terugkeer van het 'realistische beeld'. Ook besteedt hij aandacht aan de films, waarbij hij beklemtoont dat deze moeten worden gezien als analoog aan Warhol's overige werk, dat immers vooral in de vorm van reeksen wordt gepresenteerd.
Crow verklaart Warhol binnen de contemporaine sociale en politieke context. Hij ziet hem vooral als de angry young man, die de welvaartmaatschappij confronteert met haar schaduwzijden. Daarbij onderscheidt hij 'drie Warhols': de 'zelfgecreëerde legende', de 'kunstenaar-vakman' en de 'undergound artiest'.
Een decennium geleden vonden zowel Lüthi als Crow, dat critici te weinig aandacht besteedden aan Warhol als filmer. Merkwaardig genoeg blijft het bij deze vermaning en rept vooral Crow met geen woord over de films. Alleen Lüthy gaat uitvoerig in op de films. Deze zijn volgens hem in zoverre verhalend, dat ze een gebeurtenis in de tijd representeren; een tijd die gelijk is aan de opnameduur en de tijd die nodig is om de film te bekijken. Op de tentoonstelling in Amsterdam wordt eindelijk ruim aandacht besteed aan de films. Dat is bijzonder en niet eerder 'vertoond'.
dinsdag 1 januari 2008
Nieuwjaarsvoorstel
ENIVREZ-VOUS
Et si quelquefois, sur les marches d'un palais, sur l'herbe verte d'un fossé, dans la solitude morne de votre chambre, vous vous réveillez, l'ivresse déjà diminuée ou disparue, demandez au vent, à la vague, à l'étoile, à l'oiseau, à l'horloge, à tout ce qui fuit, à tout ce qui gémit, à tout ce qui roule, à tout ce qui chante, à tout ce qui parle, demandez quelle heure il est et le vent, la vague, l'étoile, l'oiseau, l'horloge, vous répondront: "Il est l'heure de s'enivrer! Pour n'être pas les esclaves martyrisés du Temps, enivrez-vous; enivrez-vous sans cesse! De vin, de poésie ou de vertu, à votre guise."
Charles Baudelaire
ZUIP!
Je moet altijd dronken zijn. Daar gaat 't om. Je moet voortdurend zuipen om niet die afgrijselijke last te voelen van De Tijd die je schouders beukt en je naar beneden drukt. Maar wat dan? en hoe dan? en waardoor? Drank, poëzie, deugdelijkheid? Net wat je wilt. Maar,... zuip!
En mocht je soms wakker worden op het bordes van een paleis, in groen greppelgras, of in de doodverlangende eenzaamheid van je eigen kamer, voelend dat je dronkenschap vermindert - of, erger nog, verdwiijnt; vraag dan aan de wind, de golven, de sterren, de vogels en de klok, aan alles wat voorbij komt, alles wat zucht, rolt, zingt of spreekt, vraag dan hoe laat het is; en de wind, de golven, de sterren, de vogels, de klok zullen je antwoorden: 'Het is tijd om dronken te worden! Zuip dus! Wees niet de gemartelde slaaf van De Tijd; zuip altijd maar door! Drank, poëzie, deugdzaamheid, net wat je wilt!
(Eigen vert.)
Abonneren op:
Posts (Atom)